سخن نخست
به نام خدا
پس از كشف ويروسها توسط لوفلر و فراش بعنوان عوامل بيماري زا و كشت و رشد ويروسها در حيوانات علم ويروسشناسي دستخوش پيشرفتهاي مداوم و سريع گرديده، بطوريكه علاوه برشناسايي ويروسها بعنوان عوامل مولد بيماريهايي متعدد و خطرناك در انسان و حيوانات، بسياري از مطالعات ژنتيكي بيولوژي مولكولي و بيوشيمي روي پايه و اساس بررسي ويروسها قرار گرفته، بطوريكه در نيمه دوم قرن بيستم رشته ويروس شناسي معرفي گرديد؛ پس از آن، آموزش و پژوهشهاي ويروسشناسي در قالب رشته
ميكروبيولوژي انجام ميگرفت و دكتراي تخصصي به عنوان Ph.D در ميكروبيولوژي گرايش ويروسشناسي ارائه ميگرديد. در واقع میتوان گفت، رشته ويروسشناسي شاخهاي نسبتا جدید از علم پزشکی است که شامل آموزشها و مهارتهايی چون معلومات كامل تئوري، عملي، بلوغ اجتماعي، هوشياري، دقت و سرعت عمل، خونسردي در انجام وظايف حرفهاي بوده به گونهای كه دانش آموختگان این رشته ميتوانند با استفاده از آخرين اطلاعات و دستآوردهاي پزشكي و تكنولوژي پيشرفته در ايران و جهان در جهت آموزش سایر دانشجويان، تشخيص بيماريها، حفظ و ارتقا سلامت بيماران با توجه به استانداردهاي مورد نظر و براساس آخرين اطلاعات روز در مراكز آموزشي بهداشتي و درماني انجام وظيفه نمايند.
در ايران نیز در نيمه اول دهه 1370ـ 1380 شرايط تربيت دانشجويان ويروس شناسي در مقطع Ph.D فراهم گرديد و مجوز اين رشته براي اولين بار توسط وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي صادر گرديد بطوري كه اكنون در چندين دانشگاه در كشور برنامه آموزش دكتراي تخصصي (Ph.D) ويروسشناسي پزشكي احداث گرديده، با پيشرفتهاي سريع در رشته ویروس شناسی و پيدايش ويروسهاي جديد بيماريزا هر روز اطلاعات و كشفيات جديدي در اين رشته حاصل ميگردد كه برنامه بازنگري آموزشي اين رشته را پس از هرچند سال ايجاب مينمايد.
از پیشکوستان و بنیانگذاران این رشته در ایران میتوان به فرهیختگان و بزرگوارانی اعم از مرحوم دکتر میرشمسی، دکتر عباس شفیعی (چهرهی ماندگار دامپزشکی در زمینه واکسینولوژی)، دکتر احمد فیاض (رئیس بخش هاری انستیتوپاستور ایران) ، دکتر فروزنده ناطق (عضو سابق هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران)، دکتر محمود شمسی شهرآبادی (عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران)، دکتر محمد حسن روستایی (عضو سابق هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس)، دکتر طلعت مختاری آزاد (عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران) و ... اشاره نمود.
با توسعه علم ویروسشناسی و افزایش تعداد افرادی که در ان زمینه مشغول به فعالیت بودند، در دهه 1990ـ 1980 انجمن ويروسشناسي در آمريكا سپس به ترتیب در چین، ژاپن و کشورهای اروپایی تشکیل گردید.
در ایران در سال 1378، انجمن ویروس شناسی توسط تلاشگران این رشته در ایران بنا نهاده شد و به استناد مصوبه دويست و شصت و دومين جلسه مورخ 7/8/70 شورايعالی انقلاب فرهنگی و آئين نامه مربوط به آن، اساسنامهی آن در 27 ماده نگارش شد. تا به امروز 400 نفر دانشآموخته و دانشجوی ویروسشناسی و میکروبیولوژی در سراسر کشور عضو این انجمن بوده که به طور مرتب از طریق سایت انجمن، پست الکترونیک، سخنرانیهای ماهیانه و انتخابات با هیات مدیرهی انجمن در ارتباط بوده و از سایر اطلاعات و وقایع مربوطه مطلع میگردند. همچنین این انجمن با بیش از 28 مرکز تحقیقاتی از جمله بخشهای ویروسشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، انستیتو پاستور و موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی در ارتباط تنگاتنگ میباشد. تا کنون، پنج کنگرهی کشوری ویروسشناسی و اولین کنگره واکسن با تلاش این انجمن برگزار گردیده است، همچنین بر اساس برنامهریزیهای انجام شده ششمین کنگره ویروسشناسی ایران نیز در 27-25 مهرماه سال 1391 برگزار خواهد شد. انتخابات هیات مدیرهی انجمن هر دو سال و نیم یک بار همزمان با کنگره ویروسشناسی برگزار میگردد و در حال حاضر پیرو انتخابات مورخ 30 آذرماه 1389رئیس انجمن ویروسشناسی: دکتر محمود شمسی شهرآبادی، نایب رئیس:
دکتر حوریه سلیمانجاهی، دبیر: دکتر فریدا بهزادیان، خزانهدار: دکتر فاطمه فتوحی چاهوکی، بازرس: دکتر محمدرضارضاپناه و اعضاء علیالبدل: دکتر زهره آزیتاصدیق و دکتر بهزاد خوانسارینژاد میباشند.
سخن آخر این که انجمن ویروسشناسی ایران با یاری خدا و زحمات تلاشگران این رشته سعی در اعتلای دانش ویروسشناسی و افزایش سطح بهداشتی جامعه دارد. در این راه پرمخاطره قدمهای نخستین را محکم برداشتیم اما تا رسیدن به مقصود بس راه درازی در پیش است، ما چشمهایمان را به روشنایی آیندهی ایرانی دوختهاییم با سطح بهداشتی قابل قبول، ایرانی که در آن هیچ خانواده یا بیماری از درمان نامید نباشد.
سایت کنگره جهت کسب اطلاعات بیشتر:
